Jesús veit að stundin er að nálgast. Hann er að fara að gefa líf sitt. Ein af síðustu bænum hans, hinsta ósk hans, var ekki að allir menn myndu frelsast. Hann tók það sérstaklega fram að bæn hans væri ekki fyrir heiminum. Hans hinsta ósk, vænting hans til Föðurins, það sem hann ætlaðist til að fórn hans myndi leiða fram, ástæðan fyrir að hann fæddist inn í heiminn sem maður, var að við sem á hann trúum yrðu eitt. Eitt með honum eins og hann er eitt með Föðurnum og eitt hver með öðrum á sama hátt.

Hvenær mun Faðirinn veita honum þetta? Það er röng spurning því Faðirinn hefur þegar veitt honum það. Þegar Kristur dó tók hann með sér í gröfina allt sem hindrar að við getum orðið eitt með Guði. En í gröfinni varð líka allt eftir sem hindrar að við getum orðið eitt hver með öðru!

Þeir sem trúa eiga hlutdeild í Kristi sjálfum og því erum  við eitt því hann er einn! Þetta er andlegur raunveruleiki, eilífur raunveruleiki, óhaggandi raunveruleiki. Allir sem trúa á Krist eru eitt í honum. Þannig sér Faðirinn okkur. Við þurfum að lifa út frá þessum andlega raunveruleika, ekki út frá því sem við sjáum og heyrum. Því ágreiningar okkar, skoðunarskipti, ótti, metingur og öfund er allt saman hluti af gömlu sköpuninni sem varð eftir í gröf Jesú Krists. Slíkt er ekki raunverulegt og þetta er aðeins tímabundið ástand. Óeining birtist á meðal okkar aðeins ef við leyfum það.

Öll óeining á meðal trúaðra er einfaldlega skortur á opinberun. Það sem sameinar okkur er svo margfalt stærra, meira og dýrlegra en það sem aðgreinir okkur. Opinberunin um Krist: dáinn, grafinn, upprisinn, dýrlegan og lifandi í okkur og á meðal okkar og við: dáin, grafin, upprisin og dýrleg í honum, fær allan ágreining og skoðunarskipti til að fölna og verða að engu. Við þurfum ekki að vera sammála um allt en við erum öll sammála um HANN. Látum hann því vera Líf okkar og sameinumst í honum. Leitumst við að finna og benda á það og nýta það sem er HANN hjá hvoru öðru, í stað þess að einblína á það sem sundrar okkur. Prófum allt og höldum því sem gott er (1.Þess. 5:21). Leitum að Gullinu hjá hvoru öðru og látum hitt vera.

Enginn hefur alla opinberun Guðs. Öll samfélög hafa eitthvað af Kristi og eitthvað mannlegt sem þvælist með. Það er bara misjafnt hvað það er. Meira að segja Páll viðurkennir þetta (1.Kor. 13:12). Lærum hver af öðru og heiðrum það sem er af Kristi hjá hvoru öðru í stað þess að horfa á það sem sundrar. Við þurfum ekki að vera sammála um allt, það nægir að við erum sammála um Hann! Látum opinberuna um Krist og hver við erum í honum gagntaka okkur. Á meðan við erum öll upptekin af honum, getum við ekki verið upptekin af því að gagnrýna hvert annað og þá mun einingin sem við þegar höfum í Kristi birtast á hagnýtan hátt á meðal okkar. Þá mun fólk sjá kærleika Föðurins á meðal okkar og þá mun fólk trúa. Ekki fyrr. Látum þrá Krist vera þrá okkar: Verum gagntekin af Kristi og lifum út eininguna sem við eigum í honum, eininguna sem hann keypti með lífi sínu og dauða.